راهنمای آزمون
تعیین تعداد تست روزانه؛ چطور هدفی قابل اجرا بگذاریم؟
تعداد تست روزانه را با زمان حل و بررسی، هدف تمرین و دشواری مبحث تنظیم کنید؛ همراه با مثال برای ساختن برنامه‌ای قابل اجرا و اصلاح آن.
تحریریه آزمون‌بانک ·
هدف عددی را به یک کار مشخص وصل کنید
وقتی در برنامه می‌نویسیم امروز صد تست، هنوز معلوم نیست قرار است چه چیزی یاد بگیریم. تست‌های یک مبحث تازه، تمرین محاسبات و سؤال‌های مرور، زمان و توجه یکسانی نمی‌خواهند. برای تعیین تعداد تست روزانه، ابتدا کنار نام درس بنویسید هدف جلسه چیست: یادگرفتن کاربرد یک مفهوم، تمرین یک روش حل یا سنجیدن تسلط بر مبحثی که قبلاً خوانده‌اید. مثلاً برای مبحثی که تازه شروع کرده‌اید، هدف می‌تواند حل چند سؤال متنوع و توضیح دلیل هر مرحله باشد. برای مبحث آشنا، می‌توانید مجموعه‌ای را مستقل حل کنید و بعد نتیجه را بررسی کنید. تعداد سؤال باید در خدمت این کار باشد. اگر فقط برای رسیدن به عدد برنامه، سؤال‌های مشابه و ساده انتخاب کنید، ثبت تعداد بالا اطلاعات چندانی درباره تسلط شما نمی‌دهد.
زمان بررسی را داخل سهم تمرین حساب کنید
زمان تست‌زدن از شروع سؤال اول تا علامت‌زدن گزینه آخر خلاصه نمی‌شود. بررسی پاسخ‌ها، پیدا کردن علت اشتباه و برگشتن به نکته درسی هم بخشی از همان جلسه‌اند. پیش از تعیین حجم تمرین، ببینید در یک نوبت واقعی چقدر زمان برای مجموع این کارها نیاز دارید. یک مجموعه کوتاه از همان مبحث حل کنید و زمان حل و بررسی را جداگانه یادداشت کنید. فرض کنید برای حل ده سؤال بیست دقیقه و برای بررسی آن‌ها پانزده دقیقه وقت گذاشته‌اید. اگر فردا حدود چهل دقیقه فرصت دارید، شروع با مجموعه‌ای نزدیک به همین اندازه قابل امتحان است. این مثال نسخه ثابت نیست؛ سؤال‌های طولانی‌تر یا اشکال‌های بیشتر می‌توانند سهم بررسی را افزایش دهند. برنامه‌ای که بررسی را به آخر شب موکول می‌کند، ممکن است حجم تمرین را بیش از ظرفیت روز نشان دهد.
برای همه درس‌ها سهم یکسان نگذارید
تقسیم مساوی تعداد تست میان درس‌ها ظاهراً مرتب است، اما نیاز شما را لزوماً پوشش نمی‌دهد. ممکن است در یک درس روش حل را بدانید و به تمرین بیشتر نیاز داشته باشید؛ در درس دیگر هنوز یک مفهوم پایه روشن نباشد. برای هر درس، وضعیت همان مبحث را ملاک قرار دهید و به جای یک عدد کلی، حجم هر جلسه را جدا تعیین کنید. در مبحث تازه، مجموعه کوچک‌تری انتخاب کنید که چند شکل متفاوت سؤال را پوشش دهد. در مبحث آشنا، می‌توانید تعداد بیشتری را پیوسته حل کنید، به شرطی که فرصت بررسی باقی بماند. اگر چند سؤال متوالی به دلیل یک ابهام مشترک متوقف شدند، ادامه‌دادن مجموعه را موقتاً کنار بگذارید و همان نکته را روشن کنید. این توقف باید در برنامه ثبت شود تا کم‌شدن تعداد با بی‌کاری اشتباه گرفته نشود.
یک حداقل قابل اجرا و یک بخش اضافه داشته باشید
برنامه مدرسه، تکلیف و زمان آزاد روزها یکسان نیست. برای اینکه هدف تست‌زنی با اولین تغییر روزانه فرو نریزد، یک بخش اصلی و یک بخش اضافه تعریف کنید. بخش اصلی باید با فرصت معمول شما سازگار باشد و حل و بررسی را با هم در بر بگیرد. بخش اضافه را زمانی انجام دهید که کار اصلی کامل شده و هنوز فرصت دارید. برای نمونه، ممکن است بخش اصلی یک جلسه دوازده سؤال منتخب باشد و بخش اضافه شش سؤال دیگر از همان مهارت. این عددها فقط نمونه‌اند. اگر بررسی بخش اصلی طول کشید، بخش اضافه را حذف کنید. همچنین روشن بنویسید چه چیزی را می‌شمارید: حل مستقل سؤال تازه، بازحل سؤال قبلی یا بررسی پاسخ‌نامه. جدا ثبت‌کردن این فعالیت‌ها باعث می‌شود حجم کار روزانه معنای مشخصی داشته باشد.
عدد برنامه را با گزارش واقعی اصلاح کنید
پس از چند جلسه، تعداد برنامه‌ریزی‌شده را کنار تعداد حل‌شده، زمان بررسی و اشکال باقی‌مانده بگذارید. اگر مرتب به عدد هدف نمی‌رسید، بررسی کنید مانع کجاست: فرصت روزانه را زیاد برآورد کرده‌اید، سؤال‌ها دشوارتر بوده‌اند یا زمان رفع اشکال را حساب نکرده‌اید؟ در هر حالت، همان بخش برنامه را تغییر دهید؛ کم‌کردن عدد بدون شناخت علت، فقط ظاهر برنامه را اصلاح می‌کند. اگر مجموعه را کامل می‌کنید، پاسخ‌ها را بررسی می‌کنید و در سؤال تازه هم می‌توانید روش را به کار ببرید، افزایش تدریجی حجم تمرین قابل امتحان است. هر بار تغییر کوچکی بدهید تا اثر آن روشن بماند. هدف روزانه مناسب، عددی است که بتوانید همراه با بررسی انجامش دهید و از نتیجه‌اش برای انتخاب تمرین بعدی استفاده کنید.